De engel, de vrouw en de dood. Gedichtenbundel

History is a nightmare from which
I am trying to escape.
                                 James Joyce








Voor Angie




------------------------------------------------





ENJEU



Haar wierook werd verbandgaas
van zoet zweet en immer hijgen
op luchtkussens en waterbedden zwijgen
bij een treurbeuk naast snel water.

Als dubbelspion en drenkeling
in de draaikolk voor haar sas
keek hij in ruim tienduizend ogen.


-----------------------------------------


Priesteres van passiespelen
aangaande eb en vloed in ons
bleef zij bevreemdend en verwant
als bloed en sneeuw, als vuur.

Fluitspel deint over de dennen
en de dieren, het wordt nacht
- zij glimlacht, op haar tanden speelt
  de maan, weerkaatst in watervallen
  op gezwollen stromen midden wouden
  nooit in kaart gebracht tot nu.


---------------------------------------------


Bandeloos binding betrachten
met bloesems die haar bloed bestieren
de pavane van haar passie wijden
zoals ertsaders aardlagen.

In half ontgonnen dagen, duurzaam
veinzen wij afscheid en vaarwel
voortdurend, doch voorlopig.



-------------------------------------------


DE ENGEL



De engel is als de muur van Berlijn
of een pop zonder ogen of haar,
zalvend zingt hij zijn hymne,
jij huivert
en zijn wals wekt je woede,
je lust.

Discreet blijft hij bij je
op doelloze reizen
present met zijn paspoort
van blind passagier
elke denkbare naam
heeft hij ooit eens gestolen
en hij kreunt of hij steunt niet,
hij krijst !


-------------------------------------------




Waanzinnig doorworstelt
en drenkt hij in liefde
het waanbeeld van àl
wat je al dan niet weet.

Met vlaggen en wimpels,
beschilderde waaiers,
gaat hij blind, en in stilte,
verdwaald en verdwaasd,
in het huis van je adem op pad.

Een nijdas, zingt hij,
van zon, noodgedwongen
een lied dat hij intikt
op rekenmachines van goud
en verdriet
is hem vreemder dan steen.


-------------------------------------



Naakt onder jou
als een vrouw vol satijn
zonder tijd noch getal
zonder nummer of naam
wordt hij steevast
het standbeeld der jaren.


Alleen, moederziel en
zielsveel zelfbedruipend
stokt klef in je keel zijn gebed
tot de tranen en tranen
die nooit kunnen komen
het wondvocht dat dromen doordrenkt.


Hij slaat en hij sloeg
zijn stempel, zijn brandmerk
in elk blad van elke bloem.


---------------------------------------------



Zijn rebussen en raadsels wekten
de praatlust van feniks en sfinks
en in de bloedbaan van hun doolhof
verdwaalden wij tweeën op leven en dood.

Zijn voetsporen, zijn fluisteren
maken mij radeloos en razend
nu hij achter mij, nu naast mij
zijn zwaard streelt en begeesterd
voor de vuist weg van de dood spreekt,
in een taal die vloekt en zalft.

Hij is zaad en tevens einde
luidsprekers laf in mijn lijf
illusie vloekend, zegenend;
in wolken, week, onwerkelijk,
kerft hij trappen voor krijgers
en legers vol dood en vernieling.
Ik zie aan zijn ogen, de dood is een vrouw.




----------------------------------------------------



DE VROUW




Hardvochtig en zachtaardig grift
zij lange lijnen in mijn hand,
mijn lijf en leven, hier gemonsterd.

Ja, wij ontgroeiden onze grappen,
hun muziek bij onze ziekte.

Zoals een spin spon stilte draden
dwars doorheen wat wij verwonderd,
nét ontwaakt, verwoorden wilden.


---------------------------------------------


In jouw vraag en antwoord ingebed
zijn sieraden, zo wrang verankerd ook
in borelingen en kadavers.

Als een wijze, welwillend, een zoeker
word ik tegoedertrouw, half comateus
voor spiegels in verzegelde vertrekken,
voor spiegels uitgespreid, spiernaakt.


-----------------------------------------------



De wet van ons offer heet oogst
van mijn handen gekneusd en gekneed
tot de scepter van de minnaar
zijn gerei en zijn alaam.

Wij worden urnen, worden vazen
voor fluorbloesems uit de zee.

Gans goud van schuimwijn vormt jouw mond
mijn naam die in jouw pacht
kersvers is, nieuw, onuitgesproken.


------------------------------------------------


Zeelui, mét of zonder schip,
zelfs op een maanzeebodem,
bezongen haar geplogenheden.
Zij bleef broos als herfstdraden
die zilver worden, zienderogen.
Dààrop wou hij koorddansen
- op haar touw van hel tot heil.

Hij: als een wandelende tak,
zwervend ver voorbij vulkanen.
Zij: met haar goedertieren grillen
straffeloos en nachtelijk
al zijn erfzondes delgend
in een heelal vol dode hoeken.

Zij bracht hem binnen, brengt hem buiten
gaf hem leven, geeft hem dood
als een vroom bezettingsleger
in een onbelangrijk land.


-------------------------------------------------


DE DOOD




Ter kennisgeving gaf zij mij
- vol van de glimlach in haar lijf -
stenen, rotsjes, paddestoelen
en postzegels uit niemandsland.

Later kunstfoto's van vlinders
die zij zeer goed gekend had, maar
zij bleven naamloos als gevoelens.

Éénkennig noemde ik hun kleuren
prees hun transparante vleugels
tot zij door de kamer zweefden
en teder landden op haar hand
mij watermerkend, voor vervalsing veilig nu.

En de zon, zij ziedt en zengt
zij wordt de aarde tot een zweep
en de palmwijn voor de bruiloft
gist vergeefs in kalebassen.



--------------------------------------------



In onmin en onzin, de éénling
voor anker als een schip vol schroot
gewenkt nog enkel door de waan.
Sinds mensenheugenis of mythe
vindt hij de bronnen steeds dooddroog
- gedoemd zijn dorp en straat.

'sNachts, als eenzaamheid normaal lijkt,
bezweert hij beschonken, met woorden
het onheil van de dagen die
als bruidsluiers, welig maar radio-actief
koudvurig zijn muren verteren.

Ik denk; de dood is een geeuw
mijn kaken ontwrichtend voorgoed
- enkel dat.




--------------------------------------------------



Ik heb mijn eind in pand genomen
mijn dood zal mij niet meer bedriegen
uit schemering tevoorschijn schietend
als een bekeurende agent.

Gedaan dus met in driest verdriet
vergeefs vergetelheid te vinden
en bitterheid toestaan te rijpen
als een bejaarde dageraad.


Dàt is meinedig afgezworen
voor meer waarheid, wezenheid
in ontragisch tranendal.

En in maanlicht dansen wij
demonisch
droom en waan trotserend.



---------------------------------------------




Wachten werd een bastonnade
een marathon spitsroeden lopen
hand voor hand, hartstochtelijk.
Vuist voor vuist nu, weg, zijnsweegs
als een vastberaden rups
krimpt hij, kronikeur van kuitschieten
tot standbeeld, ijlend bij rivieren
vol van slijk, wondvocht en etter.

De dood brengt de engel
de engel de vrouw.
En ik ben een tuinman
die schielijk en schuw
eerbiedig doch bars
aan kisten en graven
aan kransen zijn kracht wijdt.

Ik klauw in de aarde
en vloek binnensmonds
de weg en het pad roepen halt.


---------------------------------------------------



ENVOI


De regen valt schuin en onverdroten
als een steeds doorzichtig scherm
over de muur van Hadrianus
en hoger over Inverness
en lager over Lancashire.

Een scherm valt over de Esk, een rivier
tussen heuvels waar wij tweeën staan
gebeeldhouwd in de regen die valt
als scherm van stilte in de dalen.



----------------------------------------





En nu raad ik U, zoals een dokter
- ga U vlak voor risico's
   te buiten aan een uitspatting
   die zich jareen heugen laat.
Dit niet te doen duid ik U euvel !

-----------------------------------------





1974-1987. Eskdalemuir, Londen, Kyoto, Boechout
De hele cyclus werd in afleveringen gepubliceerd in het tijdschrift Diogenes in de loop van 1991.
Het gedicht "ter kennisgeving" werd gepubliceerd in Deus ex Machina 46, juni 1988. Het werd ook opgenomen in Gedichten 89, een keuze uit de tijdschriften door Hubert Van Herrreweghen en Willy Spillebeen, Davidsfonds, Leuven.

I forgot

Came into the world
without any doubt
came in floating
on a cloud

Cannot see the road
underneath the moon
oh I can't wait
please come soon

        Do you have a home
        do you sleep alone ?
         - oh oh I forgot
        Do you have a goal
        a mind all of your own ?
         - oh oh I forgot

Standing by the sea
looking at the sky
call my name and
tell me why

years have come and gone
you were always there
time is slow but
you don't care

      refr.

1973

Mary Quant would understand

Upstairs in my room
I'm a rock and roll star
downstairs in the gloom
I just listen to my ma
polishing the kitchen floor
I don't wanna hear no more

       I'm a rock'n roller
       one day I will show her
       now that's something Mary Quant
       would surely understand
       Mary Quant would understand

When I'm on the job
I just clean their cars
one day that will stop
I'll be a rock'n roll star
free and easy like a bird
singing songs mom never heard

         refr.

                 lose my head in royal beds
                 lose my mind leave it behind
                 lose my heart in foreign parts
                 now that's something Mary Quant
                 would surely understand
                 Mary Quant would understand


1988. Geschreven als de inzet van een weddenschap met Wim De Ridder (Wimmeke Punk, the Wolfbanes). Wij zaten zwaar te drinken in het café dat Walter Grootaers toen uitbaatte in Lier (Het Kruiske) en het ging erom om het eerst een song te schrijven met Mary Quant (sixties mode-icoon) in de titel. Toen ik tegen de ochtend zwaar aangeschoten naar huis reed stopte ik onderweg op de parking van een disco (nu is dat La Rocca) en schreef de tekst in één gulp. Thuisgekomen beld ik terug naar Het Kruiske, waar Wimmeke nog aan de toog zat en kondigde hem aan dat hij de weddenschap verloren had. Hij nam het sportief op en zette het nummer, zoals afgesproken, op de b-kant van hun volgende single, Together with you (CNR records). Hij vergat wel mijn naam op de plaat te vermelden, maar de auteursrechten heb ik eerlijk gekregen.

You must be asleep

Hey, are you alone up there in  heaven
or do others get to share your greed ?
life to you means watching television
disco dancing's all the exercise you need

     I know, mirrors light the love in your eyes
     oh, but that's no sin
     I could tell you things you'd never believe
     where do I begin ?

     Allright stop thinking
     of your heart as a goldmine
     all these feelings pure and fine

     You think happiness is a promise which
     life will surely keep
     I say, if you ain't got no problems
     you must be asleep

     you think of heaven like some place on earth
     where nobody weeps
     I say, if you ain't got no problems
     you must be asleep
     if you ain't got no problems
     you must be asleep

1989

Fortune-teller

Give me a place in your life
make me a space in your life
if you don't dear, if you won't
I know we both will die

         I'll see the fortune-teller
         my heart in my hands
         like some geiger-teller
         but she understands
         yes she understands

For years now I've been waiting
for a woman or a girl to free me
from the bondage and the hating
of someone that wasn't me

   refr.

For years now I've been falling
tumbling down an endless slope
I saw you, heard you calling
the voice, the cry of hope

    refr.

repeat first verse


1988

It's a girls' world

Dress me up in next to nothing
coach me for a longing pout
in a picture I look hot in
this is what it's all about

      It's a girls' world
      for calendar girls
      in a video whirl
      it's a girls' world

I will be your alibi
staying in or going out
I will be your bridge of sighs
this is what it's all about

      bridge: oh and it's a girls' world
                  hair all permed and curled
                  every female flag unfurled
                  over a girls' world

       refr.



1988

On the border (Sweet disorder)

You're so close
that I can't breathe
through mouth or nose
but only seethe

       with crazy longing
       all those feelings thronging
       on the border
       sweet disorder

you're so close
that I can't move
my hands and feet
are tied, it's proof

        of crazy longing etc.

You're so close
that I don't know
what I should do
if you should go

       oh crazy longing etc.    



1988. Door Jan V. op muziek gezet en verschenen of Ralph Samantha & the Medicine Men's CD uit 1993: Carnival of the heart