zaterdag 15 augustus 2015

Moederdag


In het Antwerpse is Moederdag altijd 15 augustus, al die flauwekul in mei vinden wij zever van de middenstand en daar doen wij nooit aan mee. Dus ging ik vandaag naar het rusthuis waar mijn moeder verblijft en waar zij gelukkig is en, tot mijn verbazing nooit over klaagt. Ik kwam ruim op tijd aan maar de soep was al opgediend en  gedronken, we spreken nu over ruim voor halftwaalf in de voormiddag. Goed, zoveel honger had ik toch niet dus ik zeg niks, ondertussen zit je aan  een grote tafel waar voor jou plaats moet gemaakt worden terwijl er wel beloofd was dat jij en je moeder apart konden eten, maar helaas. Vervolgens is het lang wachten tot er meer eten wordt opgediend; ik heb een vegetarische schotel besteld maar krijg een vleesschotel met 'kalfshapjes' die ikzelf eerder als kauwgomhapjes zou bestempelen. Ik ben zeker geen fanatiek vegetariër, dus als het vlees eetbaar is zal ik dat wel enkele keren per jaar eten maar niet deze aperte rotzooi; ik snap gewoon niet hoe die b ejaarden overleven op die rommel. Ondertussen leveren de slechte karakters die ook dementeren giftige commentaar op diegenen die nog méér dementeren, zo pijnlijk. Mijn moeder laat dit alles van zich afglijden en merkt zogezegd niets, zij is een overlever. Dit wil ik nooit als dagelijkse realiteit meemaken en  ik koester mijn Recht op Waardig Sterven papieren hoewel ik daar psychologisch nog lang niet klaar voor ben maar wat ik vandaag zag kan ik ook niet aan. Ik ben vast niet de enige met deze overwegingen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten