donderdag 31 maart 2011

Wij drieën

Zij staan weer samen op die plaats
waar zij voor altijd samen staan
en later kijken zij even zijdelings
lachend in elkanders ogen
maar zij spreken hier niet van.
Dan beiden in de herfstzon
over het schreiend kind gebogen
samen troostend, samen even
proeven van hoe zij hadden kunnen zijn
in Schotland is dit, in september.
Dan komt de echtgenoot, wij drieën
weten alles van elkaar, of toch genoeg
om liefderijk te zwijgen
of iets anders te bespreken.
Na jaren zijn wij zwijgend bij elkaar
of praten over wat wij nalieten en deden
in de zachte hangmat van ons heden.

(You have grown better
at being just you
and I'm diving deeper
into love for you)


sept. 1986. Angie en Al

The chance is slim

The dead are dancing
at the party now
the lost are prancing
anyway anyhow

the lonely hoping
the ticket is right
the lost try coping
with the neon light

     oh wish you were here
     to try and taste the fear
     of being out on a limb
     and the chance is slim
     we won't sink, we'll swim
     yes the chance is slim
     we won't sink, we'll swim

The world is crumbling
'fore our very eyes
the dice are tumbling
gambling away lives

the house is falling
all around our ears
angels are calling
from beyond the years

      refr.



1986.

Pastures of dread

Every harvest is blighted
by the lord almighty
every game gets rigged
before it becomes big

       Pastures of dread
       walking with the dead
       I don't know what I said
       walking in the lonely
       pastures of dread

All the dreams are planned
and all the schemes are scanned
for impropriety
life's just a lie to me

        refr.



1986.

Kieferkasseien

Ik zag hoe de regen regen was
en onverdroten het kerkplein afspoot
en hoe dat glansde, glinsterde
de kasseien hadden alle kleuren
zij waren door de wereld en het water
door aarde en weer gepolijst
diepe drukke tinten in veel meer dan grijs
er was oker, bruin en zoveel soorten grijs
en ja, alles blonk en ik wist
hier is zoveel, zoveel nuance
het lijkt de hele wereld wel
dat had Anselm Kiefer ook gezien.


30/03/11

dinsdag 29 maart 2011

Reis

Iets werd in hem verzegeld
een brief, een breekbaar postpakket
afgestempeld in puur goud
per express naar het paleis
waar bestemmeling en schrijver
op een schemerdag, laat wijs
elkaar de eer zullen bewijzen
het saluut van hen die blijven.
Zij maakt reizen in haar huis, haar hoofd
en beheerst haar hart, haar lichaam.
Hij vermijdt de veiligheid
maar is getatoeëerd terdege
- haar initialen in zijn lijf.
Samen zullen zij altijd
apart, hun rijke reizen maken.


zomer 1986.

Risico

Jesus wist de weg op water
ik vond het pad naar puinen
waar ik niet zalig werd maar later
vond ik jouw inham voor de duinen
waar ik voelde dat ik veilig was
in jouw risico, je weddenschap
de warme woeling van het sas
naar stromen waar ik water trap
ter plaatse bij je lome lenden
in hoeken die wij krols herkenden
als einddoelen, als broedplaatsen.


1986.

Regen

Jij hebt op mij geregend
toen ik niet kon schuilen
je was de lucht boven een steppe
verteloos en vol valkuilen
en hoe behoedzaam ik ook sloop
ik struikelde en wilde huilen.
Maar jij was natuur, onschuldig
wreed en lief, dus protest is nul en
jij was neutrale neerslag, regen
en ik schuw het schuilen.
Nu alles leeg en bitter is
zou ik mijn onmacht willen ruilen
voor dood, het eind van ergernis.



1986.